-
Blog
- © 2012 MissLipgloss.nl. Alle rechten voorbehouden
- Contact
- Disclaimer
Het MissLipgloss blog:
-
Hey hey! Ik ben Cynthia en ik heet je welkom op MissLipgloss.nl, een Nederlandse beautyblog. Dagelijks vind je hier updates over alles wat met beauty te maken heeft. Veel plezier! Liefs, Cynthia
p.s. Heb je mijn webshop al gezien? Hierin verkoop ik allerlei soorten cosmetica die ik heb uitgezocht!
Meer over mij
In de media
MissLipgloss stond o.a. in Volkskrant Magazine, Zwolle Bruist, Revu, NRC Handelsblad, Vrouw&Passie, De Stentor, Viva, Yes, Fancy. En o.a. gezien/gehoord op BNN 24/7, On Air, Radio 1, FunX, , EDNED, RTL4 nieuws.
23 oktober 2009
Ik lees zelf bijna alleen maar boeken van uitgeverij The House Of Books. Ze hebben ontelbaar veel chicklits uitgegeven en komen bijna elke maand weer met nieuwe. Maar deze keer gaat het om wat serieuzers, het boek ‘Dodelijk Dun’ van Nikki Grahame.
Nikki Grahame is pas zeven jaar oud als ze zichzelf te dik vindt en begint met afvallen. Op achtjarige leeftijd weegt ze nog maar achttien kilo en wordt de diagnose anorexia gesteld. De tien daaropvolgende jaren brengt Nikki in verschillende instituten door en voert ze een strijd op leven en dood met de eetstoornis, die allesbepalend is. Ze doet twee zelfmoordpogingen en wordt regelmatig onder dwang gevoed via een sonde. Op een bepaald moment is haar gewicht zelfs zo laag dat ze in coma raakt. Artsen brengen een slang rechtstreeks in haar maag aan waardoor ze voeding toegediend krijgt. Maar ook daarna gaat Nikki door met haar wanhopige pogingen om slank te blijven. Het fanatisme waarmee Nikki voedsel blijft weigeren en allerlei manieren vindt om calorieën te verbranden, verbijstert zelfs de meest ervaren artsen.
Ik vond de beschrijving van dit boek alleen al aangrijpend, en nu heb ik het boek in huis. Ik heb net een paar pagina’s gelezen en het is echt een bizar verhaal dat je met open mond zit te lezen. Ik heb geen ervaring met anorexia dus ik vind het erg boeiend om een boek te lezen geschreven door een ex-anorexiapatiënte.
Nikki Grahame is in 1982 geboren in Engeland. Door haal deelname aan Big Brother 7 werd ze bekend in Engeland en daarbuiten. Ze hoopt dat ze met haar verhaal andere slachtoffers van anorexia kan helpen.
Dodelijk Dun
Nikki Grahame
ISBN 9789044325287
Koop nu bij Cosmox voor €17,50: geen verzendkosten!
Dit wil je vast ook lezen:
@ 15:08
lijkt me interessant!
@ 15:14
Lijkt me wel interessant! Ik zal dit boek onthouden als ik meer tijd heb om te lezen..
@ 15:15
Het eerste boek hier wat me interessant lijkt. Ik hou namelijk echt niet van Chicklit.
Maar deze lijkt me wel goed om te lezen.
Thanks!
@ 15:28
Lijkt me een onwijs mooi boek, tenminste niet zo standaard.
Al zijn andere verhalen over eetstoornis natuurlijk net zo erg, maar vaak worden de verhalen nogal standaard. “In de pubertijd vond ik mezelf te dik, ik ging afvallen, at niks, zag niet in dat het niet goed was, zag het later toch in en nu gaat het weer goed” Allemaal ook onwijs erg natuurlijk, maar dit is weer een andere draai eraan.
@ 15:38
Ik heb zelf met deze ziekte te maken (gehad), en vind het daarom wel extra interessant om te lezen, vooral omdat ik er waarschijnlijk veel van herken hoewel iedereen zijn/haar eetstoornis anders is. Ik heb ook een sonde gehad bijvoorbeeld.. Ben erg benieuwd naar haar verhaal. Ik vind het ook goed dat er dit soort boeken bestaan, ik heb er dan ook een ontzettend hekel aan als je met een groep mensen bent, aan het eten, één iemand heeft geen honger of iets dergelijks en eet in ieder geval niets, dat er dan meteen opmerkingen komen zoals; ‘Oooh jij hebt anorexia’. Er komt echt veel en veel meer bij kijken dan een keertje niet eten. Er bestaan veel vooroordelen over deze ziekte heb ik inmiddels wel gemerkt, en door zo’n boek hoop ik dat meer mensen de ziekte iets meer gaan begrijpen, hoewel dat haast onmogelijk is als je het zelf niet hebt gehad. Net als mijn ouders, ze hebben mij altijd gesteund, me proberen te helpen, gesprekken gehad met mij en een professor op het gebied van eetstoornissen, maar begrijpen kunnen ze het gewoon niet. De denkwijze van patienten met een eetstoornis verschilt zo erg met die van mensen met een normaal eetpatroon. Sommige mensen denken ook dat je een eetstoornis van dag op dag je zomaar kunt krijgen, dat is absoluut niet waar, het is een proces van jaren voordat je op het ‘hoogtepunt’ zit.
Hopelijk wordt dat in dit boek ook uitgelegd, ik ga het in ieder geval zeker lezen!
@ 17:43
ik ben het helemaal met je eens.
ik vecht nu al een vanaf me 16e tegen anorexia en ben inmiddels 20.
ervan genezen is heel erg moeilijk.
ben model geweest en door mijn ziekte gestopt omdat ik niet meer gecomandeerd wil worden dat ik niet mag eten enzo.
ik ben 1,75 woog 55 kilo en moest 7 kilo afvallen van me fotograaf.
achteraf gezien is het ziek natuurlijk dat je al zo dun bent en dan nog dunner moet worden.
ik verbleef eerst in een kliniek en het gaat nu beter dus ik ben weer lekker thuis.
het eten is nog wel erg moeilijk al gaat het wel iets beter.
heb bijvoorbeeld vandaag voor het eerst een bakje patat op sinds jaar, ben echt super trots op mezelf.
jij hebt ook vast gehad dat toen je in de kliniek kwam je een mars kreeg die je op moest eten,
dat was nog wel het zwaarste van de hele periode.
ik hoop er binnen nu en een jaar of mischien 2 er vanaf te zijn maar het is en blijft een strijd die moeilijk te winnen is.
@ 17:48
wil trouwens nog even zeggen dat anorexia niet alleen maar is dat je niet wilt eten omdat je denkt dat je te dik bent,
er zijn ook tal van andere redenen die kunnen lijden tot anorexia.
ik had een meisje in de kliniek waar ik verbleef die kon gewoon niet eten alles kwam er uit en ze bleek een ziekte te hebben,
dus het is echt niet alleen maar het niet willen eten omdat je dik denkt te zijn,
ik werd er zo erg in gepushed tijdens mijn modellencarriere dat ik er zelf helemaal geen erg in had dat ik echt heel mager was.
ben nu op een gewicht van 49 kilo en het lichtste dat ik gewogen heb was 35 ben dus in 4 jaar tijd 14 kilo aangekomen.
ik ben er echt trots op!!! er moet minstens 10 kilo bij
@ 19:07
Anorexia is een mentale ziekte.
Als je een ziekte hebt waardoor alles er trg uitkomt heb je zeker geen anorexia.
En om anorexia te hebben moet je helemaal niet heel mager zijn , dit is allemaal in je hoofd.
Gwn eventjes om je erop te wijzen.
@ 22:23
WTF?! 7 Kilo afvallen van de fotograaf?! Wat een kl***zak! Echt verschrikkelijk dat dit jou is overkomen! Zo’n persoon moet echt niet in mijn buurt komen
… echt fijn dat het nou beter met je gaat !
@ 22:36
lieve reactie van je dankjewel beter als die van minentje dankjewel super lief:)
mn vriend heeft de fotograaf ook even onder handen genomen om het maar zo te zeggen haha
@ 15:40
Lijkt me een mooi boek! Ik heb ook een heleboel boeken van the house of books.
Maar heb deze week de boeken; ‘echte mannen eten geen kaas’, ‘bindi’ & ‘ik stond laatst voor een poppenkraam’ gelezen. Ik kende de eerste al, en vond dat verhaal al aangrijpend. Maar die andere twee boeken zijn ook geweldig, om te lezen dan, niet wat er is gebeurd.
Ik weet niet of je die boeken ooit al eens hebt gelezen, maar anders zeg ik: doen!
(Denk dat jij in het boek ook wel veel herkend, aangezien jij ook uit de omgeving van zwolle komt, waar het dus afspeelt.)
Dit boek van je artikel ga ik zeker kopen!
En je site word ook telkens mooier moet ik eerlijk zeggen, die foto’s al gewoon die je in sommige artikelen hebt! Geweldig doe je goed!
@ 15:42
Het lijkt mij een heel ingrijpend boek, die je aan het denken zet!
@ 18:34
het is toch AANgrijpend, by the way?
@ 16:12
wow, dit klinkt echt heftig
!
het lijkt me echt een mooi en leerzaam boek.
@ 16:19
Heel aangrijpend boek over een nog veel aangrijpendere ziekte. Dit geval is trouwens wel supersupersuper ernstig, maar desalniettemin: echt een verschrikkelijke ziekte, die eigenlijk niet te begrijpen is voor mensen die het niet hebben (gehad). Ik denk dat het een heel mooi boek is, maar ik ga het niet lezen. Ik kán het gewoon niet lezen…
Ben wel benieuwd naar wat iedereen ervan vindt!
@ 16:21
Lijkt me interssant!
@ 16:49
Denk dat ik dat boek wel ga kopen!
Lijkt me wel een interresant boek!
@ 16:55
Klinkt heftig! Maar broodnodig om er over te blijven praten!
@ 16:56
Wow, heftig! Wel goed dat ze er een boek over schrijft, hopelijk hebben anorexia-meisjes dan in de gaten dat het echt niet kan…
@ 17:50
ben het absoluut niet eens met je reactie
niet iedereen kiest ervoor om deze ziekte te hebben!!!!!!!!!!!!!!
en het is echt een hele erge ziekte die niemand begrijpt als je het nooit gehad hebt
@ 11:49
Sorry ik wordt bijna kwaad van je reactie, ik ben zelf al 6 jaar in behandeling voor eetstoornissen, en heb al heel wat meisjes EN jongens ontmoet met een eetstoornis. Het gaat nu heel erg goed. Jouw reactie suggereert alsof meisjes met een eetstoornis “anorexia-meisjes”, niet snappen dat het ongezond is, denken dat je best zo dun kan zijn zonder problemen te krijgen ofzo. Dat is echt totaal niet waar het over gaat. Anorexia is een psychische ziekte, een manier om het leven om te gaan. Om te gaan met bijv. teleurstellingen, perfectionisme (eindelijk iets wat ik kan, emoties (je voelt niet meer als je mager bent), trauma’s. Een eetstoornis zorgt voor houvast, controle over het leven, een doel, je voelt dat iets lukt. Tegelijkertijd ontstaan er angsten, doordat je bijv. jezelf voeding ontzegt zolang, wordt je er op een gegeven moment bang voor. Ik heb genoeg meisjes gezien die in paniek raakten van een cracker, automutileerden na een brownie, huilden voor een bord met avondeten. Dat zijn, hoewel irreeel, echte angsten. Anorexia is een ziekte waarvan het beter worden sterkt afhangt van motivatie, waarbij interne motivatie (uit jezelf) veel sterker is dan externe motivatie (het moet van mn ouders). Zonder interne motivatie kom je er niet. En het leven zonder anorexia is vaak heel beangstigend, meisjes zijn vaak bang dat ze bijv. niet zullen voldoen aan de verwachtingen, dat mensen ze niet meer aardig vinden omdat ze niet meer dun zijn, dat ze door zullen slaan en dik zullen worden, dat ze geen controle meer hebben, en zo zijn er nog veel meer redenen., het verschilt heel erg per persoon. Vaak kan hun gezondheid hun niks meer schelen. Anorexia gaat vaak gepaard met een laag zelfbeeld. Meisjes vinden zichzelf vaak niet genoeg waard, mogen niet lief zijn voor zichzelf, en dus ook hun gezondheid niet in acht nemen. Dat is dan “zwak” van zichzelf. Toch willen de meesten wel ergens graag beter worden, maar de motivatie moet groter zijn, en blijven, dan de angsten. Bovendien leidt ondergewicht naast lichamelijke problemen vaak tot onverschilligheid en depressie, wat ook niet bevorderlijk is. Anorexia is zwaar om vanaf te komen, maar ik geloof wel dat het kan.
Maar wat ik met dit stukje duidelijk wilde maken, is dat het totaal geen kwestie is dat meisjes (of jongens) er aan leiden en niet vanaf komen dat ze niet doorhebben dat het ongezond is.
Ik hoop dat ik niet anderen die hier reageerden die ook een eetstoornis hebben (gehad) voor het hoofd stoot. Ik vind het lastig om het zo kort even uit te leggen. Ik ben vast dingen vergeten of heb dingen niet goed verwoord, en er zijn nog veel meer dingen die kunnen spelen. Sorry hiervoor!
@ 11:55
Ik zie dat het een nogal rommelig stukje is geworden, en dat niet alles even handig is opgeschreven. Ik hoop dat de essentie van het verhaal wel duidelijk is!
@ 11:17
heb je waarschijnlijk uit bijna boosheid gedaan van de reactie erboven
ik snap je verhaal helemaal
fijn dat het weer beter met je gaat
welke kliniek heb je gezeten?
@ 11:33
i weet niet hoe ik op het stukje hieronder kan reageren, er staat geen beantwoorden onder, maar in ieder geval: Rintveld.
@ 16:46
Ik vind dat je helemaal gelijk hebt.
Ik ben 1.77m en weeg 48 kg.
Het gaat niet alleen over mager zijn maar ook over je zelfbeeld.
Ik was met mijn dansgroep op tournee in Hongarije en daar kregen we eten wat ik absoluut niet lekker vond dus at ik het niet op. maar als ik op me kamer kwam een koekje ofzo.
Van de leiding moest en zal ik eten, dat heb ik geweigerd.
En toen zei iedereen dat ik anorexia had!
Nu bedoel ik maar iedereen denkt dat iemand anorexia heeft wanneer die persoon mager is en niet veel eet maar dat is bijna nooit zo!!
Dat wou ik even zeggen.
@ 18:21
lijkt me een ontzettend intresant boek wil ik zeker kopen als ik het zie
maar mijn vraag is of ze het nog steeds heeft of niet? x
@ 18:35
google is je beste vriend
@ 11:55
heb ik al gedaan maar de fotos zijn ondeduilijk op veel fotos heeft ze het nog en op de andere weet ik het niet zo goed
maar dankje voor je tip
@ 18:40
ik vind het op de een of andere manier altijd erg intressant om over annorexia te lezen omdat ik altijd benieuwd ben hoe iemand zo naar zichzelf zal kijken. en dan bedoel ik het niet slecht maar ik ben gewoon benieuwd. ik ben zelf ook niet al te slank maar ik kan mezelf niet dwingen niet te eten.
waarschijnlijk ga ik dit boek ook wel lezen!
@ 19:05
mijn nicht van 17 heeft anorexia en op dit moment is het echt kritiek, het is bij haar niet dat ze er al jaren aan leidt ofzo, maar ze heeft het in een keer heeeel erg, sonde werkt niet omdat ze die eruit trekt enzo, en ze zijn nu wanhopig op zoek naar een andere therapie. Echt heel heftig, en voor de betrokkenen ook omdat je echt niets kan doen voor ze, je kan niet zeggen: en nu ga je eten…
Het lijkt me wel een mooi boek, ik ben er ook in geïnteresseerd nu, voordat mijn nicht het kreeg ook al, het is best bizar hoe je dan naar jezelf kijkt..
@ 19:11
Brrr, alleen al van de beschrijving krijg ik de rillingen. Ik vind anorexia zoiets ingewikkelds en heftigs.
Meisje wat ik ken, een vroegere vriendin is al jaren geleden eraan overleden, ( en meer ziektes die ze had ), en vind het afschuwelijk. Het schud je wakker, anorexia word ook zo onderschat. Ook bij de huisartsen enzo.
zij woog met haar 178 nog maar 34 kilo. O.o
@ 19:13
Ik heb zelf ook anorexia gehad , gelukkig ben ik al eventjes genezen.
Als ik deze beschrijving lees herken ik mij verhaal echt.
Ik was ook heel jong , ik ben met sonde moeten worden gevoed enz.
Ik heb ook een paar opnamens in de psychiatrie achter de rug.
En als ik een raad aan de meisjes wil geven : Begin er nooit aan , het kan allemaal heel onschuldig beginnen maar voor je het weet kan je niet stoppen en zit je in de greep van anorexia. Je krijgt de ziekte makkelijk , maar je geneest helemaal niet zo snel!
Mijn gewicht toen was 35kg en nu weeg ik 58kg wel een verschil natuurlijk.
Dit is ondertussen al enkele jaren geleden.
Gelukkig is alles voorbij!
Lijkt me een leuk boek!
@ 19:19
De beschrijving is idd al aangrijpend! Ik wil dit boek echt lezen!
@ 19:20
Heftig
Ik denk dat ik dit boek snel ga lezen..
@ 19:54
Het lijkt me echt een interessant boek.. Het klinkt heel heftig, dus dan is het altijd wel interessant.
Kus Kus Martine
@ 19:56
Klinkt heel heftig, maar lijkt me wel heel mooi om te lezen!
@ 20:00
ik denk dat je hier veel van kan opsteken , door ‘vanbinnenuit’ te kijken naar iemand die anorexia gehad heeft…. Ik zou het me niet kunnen voorstellen niet te eten…. Ik word dan misselijk, en ga lekker verder eten
Ga hem bestellen, heb hem al een keer eerder gezien op internet …
@ 20:15
Als je eenmaal anorexia hebt gehad, kan je er wel ‘vanaf’ komen, maar het blijft altijd ergens in je zitten dat je mager (of in ieder geval slank) wilt zijn. Dus vandaar dat zij waarschijnlijk ook nog steeds dun is.
Erg interessant en leerzaam!
@ 21:41
Het heeft ook vaak helemaal niks te maken met daadwerkelijk dun willen zijn. Het heeft erg vaak te maken met controle. Veel mensen (ook jongens) met anorexia vinden dat ze geen grip hebben op hun leven en op deze manier hebben ze ergens compleet controle over, het is ten slotte je eigen lichaam. En dat kan heel sneaky beginnen en voor je het doorhebt is het een obsessie, een ziekte, en kan je het niet meer loslaten.
@ 16:13
Precies zoals je het zegt idd! Ik heb het ook gehad en je kiest er zeker niet voor. Het komt heel sneaky en voordat je het weet beheerst het alles.
@ 21:53
Klinkt heftig.
Het ligt idd op de loer bij alle jonge mensen (of hebben veel ouderen het ook? Lees: 40 / 50+)
En ik vind het altijd fantastisch dat mensen een boek kunnen of willen schrijven over hun eigen ervaringen om anderen te waarschuwen.
x
@ 15:17
Het ontstaat meestal in de puberteit maar dit hoeft niet. Er zijn ook mensen die nooit genezen en een chronische eetstornis krijgen en het op hun 40e 50e 80e 90e nog hebben… Maar de meeste mensen worden niet zo heel oud…
@ 22:11
Lijkt me een heftig boek!
@ 22:27
Als ik de beschrijving zo lees, moet het wel een “akelig” boek zijn. Akelig in de zin van: vol met gebeurtenissen die een ware klap in het gezicht kunnen zijn en je flink wakker kunnen schudden (shocking?)… Het zal vast wel mensen aan het denken zetten.
@ 00:13
die onthou ik!
@ 00:45
Ik zo geen anorexia willen hebben , maar ook geen overgewicht
Vele zeggen dat ik te dun ben … , maar afentoe doe ik wel eens een dieetje op me gewicht gewoon zo te houden…. niet dat ik ooit veel gewoge heb kwas altijd al slank eerlijkgezegd
noujaah wat is afentoe , zo een keer in de maand soms
@ 08:43
Zelf heb ik ook een aantal al anorexia, het gaat nu al een stuk beter met me maar er vanaf komen lukt denk ik nooit. Dit boek ga ik zeker halen!
@ 10:19
Wat hebben veel mensen hier anorexia ik zelf ook hoor.
Toen ik in de 1e zat vond ik mezelf zo dik niet normaal maar toen was ik al dun.
Ik ontbeet niet at alleen maar 1 reep chocola heel de dag. De kilo’s gingen gemakkelijk weg alleen steeds meer mensen begonnen me te beledigen met wat ben je dun ,je moet echt wat eten hoor. Maar ik voelde me nog steeds dik. Na een tijdje merkte ik het pas op foto’s hoe erg het was. Nu ben ik al die kilo’s bijna weer aangekomen alleen tel ik wel steeds calorieen het gaat gelukkig nu veel beter dan vroeger. En anorexia is gewoon een ziekte in je hoofd je kan er echt nooit 100% van afkomen
@ 10:33
Lijkt me een heftig boek, wil het zeker lezen. Ze was trouwens echt nog zo jong toen het begon! ik wist niet dat zulke jonge meisjes zich daar al mee bezig hielden
@ 11:56
wow 18 kilo??!!
Ben je dan niet al lang dood?
Als ik aan anorexia denk, word ik al gauw kwaad op de maatschappij waarin we leven. Ik leg de schuld bij de media, boekjes, enz die meisjes een verkeerd beeld geven van ‘schoonheid’ en velen onzeker maken!!
@ 14:56
Ze was toen 8 hè…
@ 14:59
dan is het nog niet normaal! mijn zusje van 9 weegt wel 30 kilo
@ 15:49
Natuurlijk is het niet normaal, ze had dan ook anorexia
@ 14:12
Lijkt me interessant! Ik wil dit boek zeker lezen, eens kijken of ik het binnenkort kan kopen.
@ 16:48
best interessant, ik wil het echt eens kunnen begrijpen, want ik snap gewoon niet dat mensen anorexia hebben
@ 16:58
Ze (de schrijver) heeft het dus zelf gehad? Daar ben ik dan wel benieuwd naar, mijn vriendin heeft ook anorexia.. Ze is 14 & 38 kilo. Ben dus heel benieuwd naar een écht goed verhaal. Mensen die geen anorexia hebben kunnen er niet over schrijven of vertellen zegt mijn vriendin altijd;) Zelf heb ik coeliakie dus ik weet wel wat ze bedoelt. Niemand zou zich in kunnen denken hoe het nou écht is om iets chronisch te hebben;)
@ 17:17
Anorexia is zo’n vreselijke ziekte, ik heb het ook gehad(net als vele hier).
Het heerst over ALLES.
Echt niet alleen over je eten, maar echt over ALLES.
Zo verschrikkelijk irritant.
Ik ben er wel vanaf nu, maar ik loop alsnog nog calorieën te tellen.
Ik voel me ook nog steeds schuldig als ik wat meer gegeten dan dat ik van me zelf mag.
Ik geloof wel dat je er 100% van af kan komen, als je motivatie maar groot genoeg is.
En ik weet het: dat is niet makkelijk.
Voor alle mensen met anorexia: heel veel sterkte!
Ik hoop dat jullie de motivatie hebben om er van af te komen!
Je moet maar zo denken: als ik de motivatie heb om van me anorexia af te komen, heb ik echt bewezen dat ik sterk ben!
Want ik weet het, je voelt je zwak als je meer eet, maar eigenlijk moet je je dan sterker gaan voelen(hoe moeilijk het ook is), want dan kom je steeds meer in de buurt van een gelukkige anorexia-vrij leven!
Ik hoop dat ik de mensen met anorexia een beetje heb kunnen motiveren om er van af te komen.
En de mensen zonder anorexia heb kunnen motiveren het niet te krijgen!
Kuskus,
@ 11:05
‘En de mensen zonder anorexia heb kunnen motiveren het niet te krijgen’
Ik ben, voordat ik ziek werd, zovaak ‘gemotiveerd’, door huilende ouders en vriendinnen die het niet goed zagen gaan met me. Alleen als je al in dat schuitje zit helpt motivatie niet, het bepaalt ALLES. En dan gaat een motivatie of een compliment ‘je hebt zo’n mooi lichaam’ het ene oor in en het andere oor uit. Je kan het niet tegenhouden, en je kan ook niet voor jezelf van dag op dag bepalen en inpraten: ‘ik heb Anorexia’. Want sommige meiden WILLEN het gewoon krijgen, omdat ze denken dat ze daarmee veel kunnen afvallen. Dan is het nog geen anorexia. Dat meiden het willen krijgen vind ik helemaal ontzettend vreemd, ze weten niet wat voor een hel het is..
@ 18:31
raad eens welke site je ziet als je op google dodelijk dun intypt
@ 23:23
waarschijnlijk 1 van de beste site’s die er is!!!
:D hihi MISLIPGLOSS natuurlijk:D toch??!:P
@ 20:25
interessant boek.
@ 22:22
klinkt goed.
@ 13:23
Goed dat er een boek over is geschreven. Het onderwerp blijft toch nog een beetje taboe, dus zo’n boek is goed. Misschien helpt het meiden die anorexia hebben ook wel hoe ze er tegen moeten vechten.
@ 18:11
oooh, wat eng! wel een goed dat ze er een boek over heeft geschreven! Heel interessant, zou het graag willen lezen.
Xo, Quirine
@ 18:59
Lijkt me een erg interessant boek.
Ik had een vriendin die zichzelf probeerde een anorexia aan te praten om zo eindelijk mooi en slank te zijn. Ik wist niet wat ik hoorde!
@ 21:40
Ik wilde het boek net gaan bestellen!!!
Het is helaas niet mogelijk, hij geeft aan dat het boek niet te bestellen is.
Andere sites geven ook aan dat het boek (nog) niet leverbaar is of tijdelijk uitverkocht is.
xxxx
@ 13:59
heey heey
ik heb net het bvoek een nieuw sms bericht van the house of books en ik vind die helemaal geweldig heb jij die ook?
maar als ik hem uit heb will ik dit boek ook zeker lezen:) lijkt me heel aangrijpent
@ 15:51
@ 18:04
lijkt me interesant.
die wil ik ECHT lezen