-
Blog
- © 2012 MissLipgloss.nl. Alle rechten voorbehouden
- Contact
- Disclaimer
Het MissLipgloss blog:
-
Hey hey! Ik ben Cynthia en ik heet je welkom op MissLipgloss.nl, een Nederlandse beautyblog. Dagelijks vind je hier updates over alles wat met beauty te maken heeft. Veel plezier! Liefs, Cynthia
p.s. Heb je mijn webshop al gezien? Hierin verkoop ik allerlei soorten cosmetica die ik heb uitgezocht!
Meer over mij
In de media
MissLipgloss stond o.a. in Volkskrant Magazine, Zwolle Bruist, Revu, NRC Handelsblad, Vrouw&Passie, De Stentor, Viva, Yes, Fancy. En o.a. gezien/gehoord op BNN 24/7, On Air, Radio 1, FunX, , EDNED, RTL4 nieuws.
19 april 2010
De meiden die me volgen op Twitter hebben het afgelopen week allemaal kunnen volgen. Vandaag is mijn lieve hondje Kwibus overleden. Hij was een Maltezer Leeuwtje en is veertien jaar geworden. Hij was op, een echt oud opa-hondje was hij.
Toen ik vijf jaar kwas, en mijn broer acht, kregen we Kwibus als Sinterklaascadeau. Bas zei: “Oh, een cavia!” en sindsdien was Kwibus onze kleine cavia baby. Een echt schoothondje was hij, het liefst lag hij bij mijn moeder op schoot. Kwibus was wel een probleemhondje. Zo keek hij wat scheel, had hij artritis in zijn rechter achterpoot waardoor hij meer schuifelde dan liep en op jonge leeftijd werd hij geopereerd aan een navelbreuk. Kwibus was een beetje ons eigen kleine kneuzenhondje, maar misschien hielden we daarom wel meer van hem.
Tien jaar geleden overleed onze kat Marley, waar Kwibus dikke vriendjes mee was. Sinds een jaar of vier zeggen we thuis al elk jaar tegen elkaar “deze zomer redt hij niet meer”. We dachten dat hij ooit zou bezwijken aan zijn hart, want hij had flinke hartritmestoornissen. Sinds een paar weken ging het slechter en slechter, hij liep nauwelijks meer, at niet meer, dronk niet meer en deed zijn behoefte in huis. Het was tijd om afscheid te nemen, van onze kleine baby.
Ik ga hem heel erg missen, Kwibus was er altijd. Om mee te knuffelen, om tegen aan te praten, om lekker te aaien en in zijn veel te grote mand te leggen. Altijd wilde hij op schoot, en als ik op de bank zat met mijn laptop, wurmde hij zichzelf er tussen. Hij was lekker eigenwijs en ging altijd enorm tekeer tegen grote honden. Een hekel had hij aan kinderen, zeker de laatste jaren. Wanneer er een jong kind bij hem in de buurt kwam, begon hij al te grommen. En hij had fobieën. Voor de strijkplank en de stofzuiger. Wanneer m’n moeder die uit de kast haalde, werd hij helemaal gek.
Omdat ik zelf twee keer heb meegemaakt hoe moeilijk het is om een huisdier te laten gaan, hier een gedicht dat we vonden toen we onze kat Marley lieten gaan. Het geeft me ook nu troost.
Als ik oud ben
Het leven zat
Mijn vachtje droog
Mijn ogen mat
Een vermoeide hond
Laat je me dan gaan?
Als ik oud ben
en versleten
Niet meer wil eten
Instinct ben vergeten
Moet je dit weten
Laat je me gaan
Als je weet wat ik bedoel
Schuif je je eigen gevoel
even van de baan
en laat je me gaan
Mijn laatste foto met Kwibus, vanmiddag
De dierenarts kwam bij ons thuis, en bij mijn moeder op schoot is Kwibus langzaam weggezakt. In de tuin hebben we hem begraven, vlakbij Marley. We wilden Kwibus niet in laten slapen bij de dierenartsenpraktijk, het is de plek waar hij niet graag komt, en we wilden hem niet in het laatste uur van zijn leven nog pijn doen door hem in de auto mee te nemen naar de dierenarts. Het was fijn en goed om hem thuis te laten gaan.
Ik weet niet precies waarom ik dit hier neerzet, het is mijn laatste eerbetoon aan die lieve Kwibus, die ik heel erg ga missen.
Dit wil je vast ook lezen:
@ 13:28
oh lieve meid ik wil je heel veel sterkte toe wensen,ik weet hoe het voelt……maar soms is het beter zo en je hebt nog afscheid kunnen nemen….
veel sterkte xxx
@ 18:59
aah, sterkte
was ik ook erg verdrietig over. hij lag toch wel vaak op mijn bed te slapen. ik ben nu bijna 15, dus ik ben er mee opgegroeit..
wij hebben vorige week vrijdag onze kat in laten slapen. ik had em 10 jaar
@ 14:10
Beetje te laat misschien, maar heel veel sterkte!
@ 19:46
rust zacht Kwibus
en heel veel sterkte voor u
ich les es erst jetzt es tut mir so leid …. es tut weh ein geliebtes tier gehen zu lassen
alles gute und liebe für dich
mit lieben gruss susie
@ 23:58
Het spijt me heel erg voor je =(
Het verliezen van een huisdier dat je al jaren hebt kan net zo erg zijn als familie verliezen. Al denken sommige mensen ‘ach het is toch maar een dier’. Zij weten niet hoe veel je van een dier kan houden.
Heel veel sterkte <3
@ 12:34
Het spijt Cynthia
Mijn jack russel is nu ook alweer 11 jaar en hoewel ze niks mankeert begin ik toch dat onbehaagelijke gevoel te krijgen dat het nu niet zo lang meer duurt..3 jaar.. misschien nog wel iets meer.. maar lang niet.
Een maand geleden hebben wij onze jonge kat Sophie moeten laten inslapen, het was echt de kat van mn moeder en die was er echt stuk van. Toen heb ik dit gedichtje opgezocht:
Er is een plaats in de hemel die Regenboog brug heet.
Als een dier waar je veel van houdt doodgaat,
dan gaat dat dier naar de Regenboog brug.
Daar zijn uitgestrekte weiden en heuvels voor onze lieve vrienden,
zodat ze met elkaar kunnen rennen en spelen.
Er is genoeg eten, water en zonneschijn
en onze vrienden voelen zich daar warm en prettig.
Alle oude en zieke dieren worden daar weer jong en beter.
Alle dieren die gewond of verminkt waren, worden weer sterk en gezond,
precies zoals wij ze herinneren in onze dromen.
De dieren zijn gelukkig en tevreden, er is echter een klein ding:
Ze vinden het jammer dat ze hun baasje of bazinnetje
achter hebben moeten laten.
Ze rennen en spelen met elkaar,
maar dan komt de dag dat er eentje plotseling stopt met spelen
en in de verte tuurt.
Zijn ogen beginnen te stralen, hij begint te trillen van opwinding.
Plotseling verlaat hij de groep,
rent over het groene gras, sneller en sneller.
Hij heeft je gezien en als jij en je lieveling elkaar eindelijk treffen,
houden jullie elkaar stevig vast, bij deze vreugdevolle hereniging.
Om nooit meer uit elkaar te gaan.
De vrolijke kussen overstelpen je gezicht,
je handen aaien zijn liefdevolle kop
en je kijkt weer in die trouwe ogen, die je zolang niet hebt gezien,
maar die altijd in je hart zijn gebleven.
En dan gaan jullie samen over de Regenboog brug…
@ 21:17
Wat erg voor je, mijn kat is ook onlangs overleden en ze was ook al best oud en ziek.
Van jouw ontroerende verhaal moet ik weer even huilen, maar het komt wel weer goed denk ik. Ik wens je heel veel sterkte en denk maar dat je lieve hondje nu op een betere plaats is.
@ 22:00
Ik zit nu ook met tranen in mijn ogen, heel erg dat je hondje is overleden.
Mijn poes is 2 weken geleden ook overleden, ondergereden..
Ik mis haar zo, het was echt mijn lieve schat.
Ik was zelfs bij haar geboorte, en ze was voor mij echt heel speciaal.
Heel veel sterkte!
@ 14:08
Gecondoleerd meid. Ik weet hoe het is om je lieve hondje te moeten verliezen. Heel veel sterkte!
@ 12:54
Heel veel strekte